Krystyna Rodziewicz-Zandberg była łączniczką Armii Krajowej, która umiejętnie godziła obowiązki rodzinne z działalnością konspiracyjną[6]. W artykule przybliżamy jej korzenie, edukację oraz zaangażowanie w Szarych Szeregach. Opowiadamy również o jej losach po zakończeniu wojny, w tym o pobycie w niemieckiej niewoli i życiu w Anglii. Odkryj historię kobiety, która mimo przeciwności losu potrafiła łączyć heroizm z codziennością.
Spis treści
Krystyna Rodziewicz-Zandberg – życie i działalność
Krystyna Rodziewicz-Zandberg urodziła się 15 grudnia 1927 roku w Brusowie na Lubelszczyźnie. Była córką Leonarda i Zofii, z domu Danysz. Zasłynęła jako diarystka i uczestniczka powstania warszawskiego[6]. Jej życie nierozerwalnie związane było z działalnością konspiracyjną podczas II wojny światowej, kiedy to pełniła funkcję łączniczki Armii Krajowej.
W 1943 roku dołączyła do Szarych Szeregów, jednocześnie kontynuując naukę w Prywatnej Żeńskiej Szkole Handlowej w Warszawie[6]. Przydzielona do V Oddziału Komendy Głównej AK, aktywnie uczestniczyła w konspiracji. To właśnie te doświadczenia stanowiły fundament jej życiowej drogi.
Po wojnie Krystyna osiadła w Anglii, lecz w 1947 roku powróciła do ojczyzny, by rozpocząć studia medyczne, a następnie pracować jako lekarz. Zmarła 1 stycznia 1978 roku w Warszawie i spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim, gdzie jej grób jest miejscem pamięci dla tych, którzy cenią jej wkład w walkę o wolność Polski.
Pseudonim i pochodzenie
Krystyna Rodziewicz-Zandberg, znana w konspiracji jako Kasia, wywodziła się z inteligenckiej rodziny i była wyznania rzymskokatolickiego. Te elementy jej tożsamości odegrały istotną rolę w kształtowaniu jej życia, poglądów i wyborów.
Wykształcenie i kariera zawodowa
Krystyna Rodziewicz-Zandberg swoją edukacyjną podróż rozpoczęła od nauki w Szkole Powszechnej, a następnie kontynuowała ją w Prywatnej Żeńskiej Szkole Handlowej H.H. Chankowskiej w Warszawie. Po zakończeniu wojny postanowiła zmienić kierunek i poświęcić się medycynie, rozpoczynając studia medyczne w stolicy. Te różnorodne doświadczenia edukacyjne stały się fundamentem jej kariery lekarskiej. Zdobyta wiedza odegrała także istotną rolę w jej osobistym i zawodowym rozwoju, pozwalając jej na czynny udział w życiu publicznym w powojennej rzeczywistości.
Rola Krystyny Rodziewicz-Zandberg w konspiracji
Krystyna Rodziewicz-Zandberg odegrała istotną rolę jako łączniczka w Armii Krajowej w latach 1939-1944. Jej praca w V Oddziale Komendy Głównej AK była niezwykle cenna, zwłaszcza dla Szarych Szeregów. Pełniąc funkcję łączniczki, posiadała stopień strzelca-plutonowego, co podkreślało jej zaangażowanie oraz poczucie odpowiedzialności. Krystyna przekazywała kluczowe informacje i koordynowała działania między różnymi oddziałami, co znacząco wpływało na efektywność konspiracji. Dzięki swojemu poświęceniu i zdolnościom organizacyjnym stała się niezastąpioną częścią sieci konspiracyjnej[6].
Szkolenie w Szarych Szeregach
Krystyna Rodziewicz-Zandberg zdobywała doświadczenie w Szarych Szeregach, koncentrując się na łączności. Swoje umiejętności doskonaliła w Lesie Kabackim, co okazało się nieocenione w jej przyszłej roli łączniczki w Armii Krajowej. W ten sposób nabyła zdolności kluczowe do skutecznego przekazywania informacji i koordynowania działań konspiracyjnych.
Zadania jako łączniczka
Krystyna Rodziewicz-Zandberg odegrała istotną rolę jako łączniczka w Armii Krajowej, przenosząc meldunki oraz rozkazy z Komendy Głównej AK. Jej zaangażowanie było kluczowe dla efektywności działań konspiracyjnych. Operowała na terenie Śródmieścia Południowego i Północnego, często narażając się na niebezpieczeństwo pod ostrzałem.
Za swoją niezłomną odwagę i oddanie została uhonorowana Krzyżem Walecznych. Dzięki jej pracy komunikacja i koordynacja między oddziałami AK były niezwykle skuteczne i nieocenione.
Losy Krystyny Rodziewicz-Zandberg po wojnie
Po zakończeniu II wojny światowej Krystyna Rodziewicz-Zandberg trafiła do niewoli niemieckiej[6]. Osadzono ją w obozach jenieckich Stalag 344 Lamsdorf oraz Stalag VI-C Oberlangen, gdzie oznaczona była numerem 106351. Po kwietniowym wyzwoleniu obozu w 1945 roku przez 1. Dywizję Pancerną, Krystyna udała się do Anglii. Na miejscu dołączyła do pomocniczych oddziałów RAF i zdała maturę.
W 1947 roku Krystyna powróciła do Polski. W Warszawie rozpoczęła studia medyczne, co stało się fundamentem jej przyszłej kariery lekarza. Jej powojenne życie było odzwierciedleniem pragnienia odbudowy osobistej oraz zawodowej, w czym medycyna odegrała decydującą rolę.
Niewola niemiecka i powrót do Polski
Krystyna Rodziewicz-Zandberg została pojmana przez Niemców po zakończeniu Powstania Warszawskiego i osadzona w obozach Stalag 344 oraz Stalag VI-C jako jeniec numer 106351. W kwietniu 1945 roku przyszło wyzwolenie, gdy 1. Dywizja Pancerna przyniosła jej wolność. Po opuszczeniu obozu udała się do Anglii, gdzie wstąpiła do pomocniczych sił RAF[6]. W 1947 roku zdecydowała się na powrót do Polski i rozpoczęła studia medyczne w Warszawie, kontynuując swoją edukację i rozwój zawodowy.
Studia medyczne i życie w Anglii
Po powrocie do Polski Krystyna Rodziewicz-Zandberg podjęła studia medyczne w Warszawie, co było kluczowym krokiem w jej karierze. Następnie wyemigrowała do Anglii, gdzie dołączyła do pomocniczych oddziałów RAF. Życie na Wyspach dostarczyło jej nowych doświadczeń oraz szansy na dalszą edukację. Zarówno studia medyczne, jak i praca w RAF znacząco wpłynęły na jej rozwój zawodowy i osobisty. Dzięki temu mogła aktywnie uczestniczyć w życiu zawodowym i społecznym.
- [6] https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/krystyna-rodziewicz,37547.html

Dziennikarka z 12-letnim stażem, rodowita gdańszczanka. Jej pasją jest reportaż społeczny oraz tematyka zrównoważonego rozwoju turystyki nad Bałtykiem. Wcześniej związana z ogólnopolskimi dziennikami. W tvwybrzeze.pl czuwa nad linią programową i rzetelnością przekazu. Prywatnie miłośniczka windsurfingu i literatury skandynawskiej.








